Wedstrijdverslagen Voorjaar 2013, 4e klasse promotiepoule !
Sterk begin leidt helaas niet tot de overwinning....(Actief thuis, 30/3/2013)
Afgelopen zaterdag mochten we na een inhaalweekend weer
voetballen. Wat voor ons de 4e wedstrijd wordt, wordt voor onze
tegenstander Actief pas de eerste na vele afgelastingen wegens het winterse
weer. Ondanks dat ze dan misschien nog geen wedstrijdritme hebben, zullen ze er
gebrand op zijn de overwinning binnen te halen, aangezien ze al zolang wachten
op hun eerst wedstrijdminuten.
We zouden met 12 ‘man’ zijn, ware het niet dat Nitzia een weekend vrij had en dus ook maar weer eens de voetbalschoenen aantrok. Over haar conditie maakten we ons geen zorgen, aangezien we op de sociale media keurig zien hoe ze aan het hardlopen is geslagen. Voor de wedstrijd hadden we onze dosis suiker nog even aangevuld, want Stefanie had heerlijke mini tompouces en chocoladesoesjes meegenomen omdat ze de dag ervoor jarig was. Felicitaties werden er overigens genoeg uitgedeeld, want Miriam werd deze dag ook een jaartje ouder.
En de wedstrijd….tja wat moeten we daar over zeggen. We begonnen goed, sterk, rustig en controleerden de wedstrijd. Hetgeen ook snel leidde tot een doelpunt van de voet van Evelien na een assist van Nitzia, die het spelletje zeker nog niet verleerd was. Het overspelen bleef de eerste 20 minuten goed gaan en bij vlagen heeft Actief helemaal geen kans. We scoorden dan ook nog een tweede maal. Dit keer was het Nitzia zelf die de bal in het net werkte. 2-0 een geweldige stand na een prachtig begin. En toen zakte het ineens in elkaar..
Er werden weer lange ballen gegeven, men ging zelf mannetjes passeren. Het overspelen verdween, de coaching was niet optimaal. Al met al werden de vele foutjes afgestraft met tegendoelpunten. Waar we een mooie marge hadden opgebouwd, verdween die weer net zo snel. Het tweede doelpunt was voor ons nog het ergste want hierbij verloren we onze keepster Ellen, doordat ze een knietje tegen haar hoofd kreeg. Helaas voor ons, kon ze de wedstrijd niet meer hervatten en ging het keepershirt de resterende minuten van de eerste helft en de hele tweede helft naar Evelien.
Na een kopje zoete thee, liepen we weer richting veld 4 om aan de laatste 45 minuten te beginnen. Wederom waren we in het begin de bovenliggende partij, maar dan moeten wel de kansen benutten die we krijgen. Bij een mooie aanval vanaf de rechterkant wordt de bal over de grond prachtig voorgezet. Binnenkant voetje en de bal was waarschijnlijk in het keeperloze doel verdwenen. Jammer voor ons, maar we zullen het nooit weten. De bal vloog via de voet van Suzanne over het doel en weg was de kans op een voorsprong. Maar schouders eronder, er zullen nog meer kansjes komen. Ook deze worden echter niet benut en dan komt het welbekende gezegde weer om de hoek kijken. Als jij niet scoort, scoort de tegenpartij wel. Nu waren de doelpunten van Actief ook wel terecht, want ook nu stortte ons voetbalspel helaas in. Echt balen en eigenlijk nergens voor nodig. Hopelijk zullen we hier van leren en volgende week proberen ons eigen spel vast te houden en niet te verslappen. De tweede helft weet Actief nog tweemaal ons doel te vinden, waarmee de eindstand op 2-4 kwam. Al met al een teleurstellende wedstrijd, waar bij vlagen goed gevoetbald werd, maar we dit niet vast konden houden. Volgende week treffen we Bedum in wederom ene thuiswedstrijd. De uitwedstrijd hebben we nipt met 3-2 verloren en willen ditmaal graag de punten in Scheemda houden.
Deze wedstrijd zijn er ook enkele foto’s gemaakt door Anita Knollema. Ben je benieuwd, neem dan ook kijkje op http://www.sport-moments.nl/
Door het oog van de naald….(VAKO uit, 16/3/2013)
Gaat
de wedstrijd wel door, gaat de wedstrijd niet door. Dat was de grootste vraag
van vandaag.
Het
antwoord was: de wedstrijd gaat wel door. We gingen dan ook met frisse moed en
tegenzin richting Vries. Niet omdat we niet wilden voetballen, want dat willen
we altijd wel, maar het was wederom ijzig koud, we hadden vandaag maar 1 wissel
en eigenlijk 3 speelsters die geen hele wedstrijd konden spelen. Maar het was
niet anders dus de knop ging om en we togen met 3 auto’s naar Vries om het daar
op te nemen tegen de dames van Vako.
Iets
na 2 uur begonnen wij met de aftrap en zetten gelijk druk op de speelhelft van
Vako. Dit ging ongeveer een minuut of 7 goed en toen begon het bij Vako te
lopen en werden we steeds meer teruggedrongen op onze eigen helft en moesten
onze verdedigsters hard aan de bak samen met Ellen die een geweldige keep dag
had. ‘Achteraf bleek dit te komen door een jonge toeschouwer van haar werk die
haar vleugels gaf’. Maar dat terzijde. De dames van de verdediging wisten niet
goed raad met de tegenstander want die wisselden constant van positie waardoor
onze verdediging in de war raakte over welk ‘vrouwtje’ er nu verdedigt moest
worden. Toch hielden ze lang stand maar konden niet voorkomen dat Vako na 20
minuten spelen op een voorsprong kwam. Op dat moment ook een zeer terechte
voorsprong en het doelpunt hing zeker al wel een kwartier in de lucht want we
kregen aanval op aanval te verwerken.
Nu zijn we zo langzamer hand gewend om
vanuit een achterstand terug te komen en dat zag ik nu ook gebeuren. Het is al
vaker gezegd, op de momenten dat wij voetballen zie je onze kracht en creëren
we kansen. Door goed druk te blijven zetten en compact te voetballen kwamen
onze kansjes totdat we in de 30ste minuut van de wedstrijd aanbelanden
en de bal vanaf het middenveld over de verdediging van Vako heengaat en Lieke
met de bal aan de haal kan gaan. Koelbloedig met 2 verdedigsters achter zich
aan gaat ze op de keeper af en ………………..mist, maar in de rebound maakt ze het
alsnog af en kecheng we zijn terug in de race met 1-1. Je ziet in de hele
eerste helft dat Vako de bovenliggende partij is maar we weten goed tegendruk
te geven en dankzij een paar monsterachtige reddingen van Ellen en een mega
dosis geluk weten we met 1-1 de rust in te gaan en kan de wedstrijd nog alle
kanten opgaan.
Tijdens de rust komen de dames dan ook met wat ik al langs de
kant geconstateerd had, dat er iedere keer dames van de tegenpartij vrijstaan
omdat het moeilijk inschatten is welke ze moeten verdedigen. Afgesproken word
dan ook om compact rond de 16 te voetballen zodat het moeilijker word om er
tussendoor te steken en proberen om ze niet tot een afstand schot te laten
komen. En er moet meer druk gezet worden en meer gevoetbald ipv iedere keer de
bal weg te rossen naar niets. Of het nu de draaiing van de wind was of de zoete
ranja of de goeie spirit, ik weet het niet maar we kwamen in de 2de
helft beter uit de verf met ons spel. De combinaties lukten beter en we losten
het veelal voetballend op, en zoals gezegd, zodra we gaan voetballen worden we
gevaarlijk. We zijn dan ook zeker 10 minuten alleen maar op de helft van Vako
te vinden en bieden flink tegenstand met ons spel.
Vako weet in de 1ste
10 minuten van de 2de helft niet in hun spel te komen van de 1ste
helft. Combinaties gingen niet meer zo vloeiend maar als ze dan ook een
combinatie maakte die lukte dan waren ze ook gelijk gevaarlijk en ondanks het
goede verdedigende werk van onze dames en het uitstekende keeperswerk van Ellen
hadden we vandaag heel veel geluk met ballen die net naast gingen, of op de
paal of net over en heeft mijn hart toch wel ettelijke malen een roffel gemaakt
langs de kant. Maar zonder geluk vaart niemand wel en we hebben onze dosis pech
de afgelopen tijd wel gehad dus dit was een welkome afwisseling. Na kansen over
en weer komt de bal weer in ons bezit omdat we goed druk blijven zetten en veel
blijven overspelen. De ballen worden met strakke passen in de voeten gespeeld
en zo komen we al voetballend in de 25ste minuut van de 2de
helft als er een 1 - 2tje word opgezet vanaf het middenveld, vervolgens komt de
bal bij Evelien die een vrouwtje uitkapt en de bal door past op Suzan en deze
weet de bal tussen de palen in het net te laten verdwijnen. Yippie Kayee het
staat tegen de verwachting in 2-1 voor ons.
Op dat moment zijn we ettelijke
malen door het oog van de naald gegaan want het had op dat moment zeker al wel
4-1 voor Vako kunnen staan. Maar zoals gezegd, hadden we het geluk nu aan onze
kant staan en daar hoor je mij dan ook absoluut niet over mopperen. Nu was het
niet zo dat we op onze lauweren konden gaan rusten want we moesten nog zeker 20
minuten vol aan de bak om de voorsprong te behouden dan wel uit te breiden. En
vol aan de bak moesten we (althans de dames in het veld) want er werd aanval op
aanval op ons afgevuurd maar af en toe met hangen en wurgen wisten we de bal
uit ons doel te houden. En wisten we zelfs nog een aantal keren gevaarlijk te
worden aan de overkant maar we waren net even teveel tijd nodig in de afwerking
waardoor de bal onderschept kon worden door de verdediging en in de laatste 10
minuten zag je hier en daar toch ook zeker de vermoeidheid toeslaan waardoor er
niet meer gelopen werd op sommige ballen of niet snel genoeg teruggelopen werd
waardoor er een buitenspel situatie gecreëerd werd waardoor je dan even niet
aan het spel mee kan doen.
Maar ondanks de tromgeroffels achter mijn ribbenkast
vanwege de spanning die de dames erin wisten te houden heb ik naar een leuke
spannende aantrekkelijke wedstrijd gekeken en zijn dankzij deze overwinning de
3 punten meegegaan naar Scheemda en zijn we zoals de dames het in de kleedkamer
al zeiden van die hatelijke nul af. Volgende week hebben we rust vanwege een
inhaal/beker weekend en op 30 maart mogen we thuis aantreden tegen Actief.
Hopelijk met een iets bredere selectie.
Jantine
(BEDUM uit, 9/3/2013)
Eindelijk begonnen…… (CORENOS thuis, 2/3/2013)
Eindelijk is het dan 2 maart en dat betekent dat de voorjaarscompetitie zijn aanvang neemt. We trappen af tegen Corenos uit Roodeschool. In het najaarseizoen hadden we hier ook tegen gespeeld en dat was toen een spannende wedstrijd die we uiteindelijk met 4-3 winnend afsloten.
Dat iedereen er zin in had bleek wel want op papier hadden we zelfs 5 wissels waarop Miriam aanbood om te vlaggen omdat ze nog niet had getraind en ik quote: een conditie als een zak zout had. Nu bleek het vlaggen in de praktijk toch iets moeilijker te zijn dan in eerste instantie gedacht. Je moet wel op heel veel dingen letten. Na een aantal minuten mocht Miriam het vlaggenstokje overgeven aan Mark Wierema die spontaan aanbood om te vlaggen.
Zoals verwacht begon de wedstrijd rommelig. Idd zoals verwacht want ondertussen stonden de dames, ondanks een paar zaaltoernooien, vanaf begin december stil en dat betekent zero wedstrijd ritme. Dit was dan ook goed te zien want voordat we het in de gaten hadden lag de bal al in het net. Ons net wel te verstaan. Hier werden we gelukkig wel door wakker geschud, en werd er een wedstrijd van gemaakt. Dat we lang stil hebben gestaan was ook duidelijk aan het spel te zien. Wisten we mekaar aan het einde van het najaarsseizoen feilloos te vinden, gingen er nu vele ballen verloren. De nauwkeurigheid ontbrak en vaak kwamen we net een stap te laat of starten we net even te laat. We waren ook absoluut niet de mindere ploeg het spel ging over en weer en ook wij kregen onze kansen maar wisten ze niet te benutten, totdat we op een gunstige plaats een vrije trap kregen. Nu was de afstand wel behoorlijk maar in vol vertrouwen sprak ik uit dat Lieke de vrije trap in 1 keer zou nemen. En zoals verwacht deed ze dit ook maar ging de bal er niet in maar omdat onze dames opletten wist Annemiek (onze spits van vandaag) vanuit de rebound alsnog te scoren. Hiermee werd gelijk de spanning in de wedstrijd teruggebracht. En spanning was er want je zag af en toe hachelijke momenten bij ons doel maar ondanks het gebrek aan wedstrijd ritme zag je ook vandaag een sterke verdediging staan en als laatste redmiddel Ellen op de doellijn die het keepen nog niet is verleerd en menig bal uit het net wist te weren. Ondanks onze verdediging en goeie reddingen van de keepster lukt het Corenos toch om de 1-2 op het ‘scorebord’ te krijgen. Ik krijg nu toch wel lichtelijk visioenen van onze vorige wedstrijd tegen Corenos waarbij we iedere keer moesten terugvechten van een achterstand. Daar ging het nu ook heel sterk op lijken. Bij vlagen zag ik leuk en aantrekkelijk voetbal en werd er gevoetbald waardoor je kansen gaat creëren. Zo komt er een grote kans voor Lieke die de kans krijgt om met bal op te stomen naar het doel van de tegenstander, schiet en verdorie de paal staat in de weg en in de rebound weet de keeper de bal alsnog te bemachtigen. Naar mate de tijd verstrijkt word de wedstrijd harder. Zo krijgt Annemiek een paar lelijke opdoffers maar ook Evelien blijft hier niet vrij van en ook bijna Nienke moet het ontgelden en gaat er met een enkel blessure van het veld af.
Voor de wedstrijd had ik al gezegd dat veel
wissels bij ons niet altijd gunstig is want op de 1 of andere manier betekent
veel wissels vaak dat de bank bezet word door geblesseerden nu dat gingen we
vandaag ook wederom zien. Kim was er binnen 10 minuten al uit omdat haar knie
het niet eens was met de conditie van het veld. (we speelden op het hoofdveld
vandaag) Nienke ging er met een geblesseerde enkel af. Stefanie kwam hard in
aanraking met de tegenstander en kreeg hierdoor last van haar ribben, Lieke
zwikte door haar enkel na een botsing met haar directe tegenstander en kwam
hierbij oa hard ten val. Jose alias Pietertje kreeg kramp in de bovenbenen en
Jessica was toch iets te over enthousiast en zakte door haar knie. Bij het van
het veld halen van Nienke vroeg de scheidsrechter dan ook of ik nog iemand over
had om weer in het veld terug te plaatsen. Gelukkig was dit wel het geval en
kwam Bianka er wederom weer in. Om niet teveel in het veld te gaan schuiven stonden
sommige dames niet op een positie die hun spel ten goede kwam maar
voetballenden ze naar eer en geweten maar konden we met elkaar toch niet
voorkomen dat de bal er ook voor een 3de keer inging voor Corenos.
Heel vervelend voor ons maar eerlijk is eerlijk het was een mooi opgezette
aanval en doordat hun spits helemaal vrij stond kon deze de bal zo over de
doellijn tikken.
Ondanks onze pogingen om toch nog een doelpuntje mee te
krijgen mocht dit niet meer baten en zat onze 1ste wedstrijd erop.
Ondanks dat we deze met verlies hebben afgesloten is deze coach toch tevreden
omdat je kon zien dat het ritme er nog niet is, de posities voor het grootste
gedeelte van de wedstrijd toch goed werden overgenomen en op deze manier er een
compact team stond te spelen. Nu nog de rust terugvinden en ons goeie
voetbalspel en dan zie ik dit seizoen met vertrouwen tegemoet. Volgende week
gaan we naar Bedum om daar te proberen om de 3 punten mee naar huis te nemen.
Wedstrijdverslagen Najaar 2012, 4e klasse!!!
Ondanks chaos en strubbelingen:
3 punten in de zak mee naar Scheemda!!! 24-11-2012
Waar wij al vinden dat wij vroeg moeten voetballen bij thuiswedstrijden, mochten we afgelopen zaterdag zowaar nog eerder aan de bak. Aangezien de dames van Siddeburen hun thuis wedstrijden om 11.30 spelen, was het voor ons stipt 10.30 vertrekken.
Dit bleek voor een tweetal dames echt te vroeg. We kregen namelijk een belletje van Miriam met de mededeling dat ze zich verslapen had. Nu zou ze al rechtstreeks gaan, dus zouden we haar gewoon iets later in Siddeburen treffen. Om 10.30 stonden bij alle dames klaar om in de auto’s te stappen. Evelien en Annemiek kwamen aangesneld van hun wedstrijd met F4. Ze zouden ruim te tijd hebben gehad, ware het niet dat het daar niet helemaal soepel verliep ’s ochtends en de wedstrijd 20 minuten later begon. Is iedereen er nu? Uhhh… nee, waar is Nienke? De familie Groenbroek was nog langs haar huis geweest richting het voetbalveld, maar daar deed niemand open. Jantine probeert Nienke te bellen, maar er wordt niet opgenomen. Dan maar met mama Rookmaker bellen. Hèhè, eindelijk contact. Wat blijkt…Nienke ligt nog te slapen!!! Een auto bleef op het voetbalveld wachten, een auto ging alvast naar Siddeburen en Suzan moest eerst nog even weer langs huis, want ze had haar autopapieren en rijbewijs niet bij haar. Uiteindelijk was Nienke er en kon ook de laatste auto vertrekken.
Toen we eindelijk in bij de kleedkamers stonden, bleek er nog een ander team in de kleedkamer te zitten, dus wij eerst maar ergens anders omgekleed. Ondanks dat de kleedkamer niet heel groot was, was er ruimte genoeg, want we zaten vandaag krap aan speelsters. We zouden met 10 ‘man’ beginnen. Bente was onze versterking de ochtend en daar waren we maar wat blij mee, anders hadden we met 9 moeten starten. Annemiek stond de eerste helft op doel, wegens afwezigheid van onze keepster Ellen. Verder zou Carola iets later komen, zodat we ¾ wedstrijd toch nog met 11 man waren.
Dan eindelijk naar de wedstrijd zelf. Wat kunnen we erover zeggen… het was koud en zeer mistig. Van het ene doel kon je nog net het andere doel zien. Ons voetbalspel was misschien niet ons beste voetbal, maar iedereen deed wel zijn best. Het liep gewoon soms niet. Zo werden directe tegenstanders vaak te veel ruimte geboden en werd er soms te weinig druk gezet. Ook deze keer bleek maar weer dat als we wel druk zetten, we ook direct veel gevaarlijker zijn. Omdat het niet overal liep, zag je her en der kleine irritaties en zo kon het tot ieders verbazing gebeuren dat Suzan een gele kaart kreeg wegens gevaarlijk spel. Eerlijk is eerlijk, de actie zag er ook niet heel onschuldig uit. Maar oké…verder met het voetballen. Nadat we al een aantal aanvallen hebben gehad, gaan we in de 43 minuut wederom richting het doel van Siddeburen. Evelien ziet een kans en schiet keurig raak. 0-1. Zo zouden we lekker de rust in gaan, dachten we… We zaten misschien al een beetje te vroeg met onze gedachten bij de rust. Sommigen lieten hun ‘mannetje’ weer te veel lopen en zo kreeg de verdediging er ineens 2 middenvelders bij te verdedigen. Dit was niet te doen en de bal verdwijn netjes in de linker onderhoek achter Annemiek. ‘Eigenschuld dames’ werd er nog gezegd in het veld. En zo was het ook. Dit tegendoelpunt was nergens voor nodig.
De gezichten stonden dan ook niet erg blij toen we voor een kop thee naar de kleedkamer liepen. Wat er allemaal in de kleedkamer werd gezegd zal niet herhaald worden op papier, maar prettig was anders. Wel zorgden we ervoor dat we weer als team op het veld stonden. Ondertussen hadden we ook van keeper gewisseld. Zo ging Suzan op doel wegens een blessure aan haar been en Annemiek ging midmid spelen. We begonnen direct goed en na 3 minuten hadden we de bal alweer in het net liggen. Lieke mag het doelpunt op haar naam zetten (wat jullie vast al wel hebben gelezen op haar Facebook of Twitter) We probeerden dit vast te houden, maar dat lukte niet altijd en soms kwamen we goed weg bij een doelpoging van Siddeburen. Op een duur werd de tegenstander wederom te veel ruimte gegeven en verdween de bal achter onze keeper. 2-2.
Kom op dames, een overwinning zit er echt wel in. Om de verdediging te versterken en de aanval iets scherper te zetten, werden Annemiek en Lieke die voorstopper stond gewisseld. Aangezien Lieke meer aanvallend is ingesteld. Hoe verder de wedstrijd vordert hoe meer kleine blessures er vallen, waarbij steeds de bal even uit het veld wordt geschoten. Een moment kan wel als onsportief worden bestempeld. Siddeburen heeft de bal maar een van hun spelers ligt op de grond en het hele team roept dat ze de bal uit moet schieten. In plaats van buiten het veld schiet ze de bal naar voren en gaat hun spits er ook nog in een flinke sprint achteraan. Iedereen van ons is verbaasd en snapt er niets van en gelukkig ziet de scheidsrechter dat ook en fluit om het spel stil te leggen. Dat was een raar moment in de wedstrijd. Hierna spelen we weer verder en we hebben we degelijk kansen. Zo weten tot opluchting van onszelf dan ook het winnende doelpunt in de 84 minuut te maken. Miriam gaat ondanks een flinke tik tegen haar enkel toch door. Alle lof voor Miriam, want ze is zeker geen opgever. Zo weet ze ook de bal goed vast te houden. Annemiek schuift door naar voren en vraagt om de bal omdat er veel ruimte voor haar ligt. Ze krijgt de bal en passeert twee man, de derde was er een te veel, maar ze weet ondanks haar valpartij wel de bal opzij te tikken. Lieke komt aangerent, controleert de bal en scoort! Hierna was er ook nog een erg grote kans voor Suzanne die een zo goed als leeg doel voor zich heeft. Ze schiet altijd met binnenkant voet en wat doet ze nu…ze schiet met buitenkant voet en de bal gaat naast.
De laatste paar minuten werd er nog stevig verdedigd, Elise en Carola hebben als onze backs een uitstekende wedstrijd gespeeld. Ook Bente zijn we zeer dankbaar, al was het wel een zware wedstrijd voor haar, aangezien ze nu 2 x 45 minuten moest spelen en normaal 2 x 30 gewend is. Al met al kunnen we zeggen dat het een zware wedstrijd was en misschien niet het goede voetbal wat we wel kunnen, maar we stonden er als een team, er werd voor elkaar gewerkt (zeker de tweede helft) en we gaven niet op, ondanks dat sommigen er echt doorheen zaten.
Door onze overwinning staan we nog altijd op een prachtige 3 plek in de 4e klasse. Wie had dat aan het begin van de competitie gedacht. We hebben nu nog 2 wedstrijden te gaan voor de winterstop. Volgende week spelen we om 15.00 in en tegen Lewenborg. Zullen we daar ook de drie punten pakken??
Spannend…… 17-11-2012
Hoe spannend kun je het maken. Nou de dames kunnen het heel spannend maken kan ik een ieder vertellen. Het begint ermee dat ik eigenlijk niet weet of we een scheidsrechter hebben. Nu dit is gelukkig ook deze week weer netjes geregeld door Onno Drent waarvoor mijn dank weer onnoemelijk groot is. Dan dient zich het volgende probleem aan. Carola zou net als eerdere thuiswedstrijden later zijn, maar net als eerdere wedstrijden toch ruim op tijd
Suzan Thomassen moest tot 12 uur werken en zou dus ook later, maar wel tijdig aanwezig zijn. Lieke had een wedstrijd met de C1 in Ulrum en zou dus ook later zijn. Dan nog Stefanie en Jose die tot 1 uur moesten werken en dan blijven nog over Annemiek en Evelien die waren nog met de jeugd van de F4 op pad naar Drieborg maar zouden rond de klok van half 1 aanwezig zijn. Nou………NEE DUS. De wedstrijd was een kwartier later begonnen en dat betekent dus 2 x 20 minuten spelen aansluitend penalty’s dan nog douchen en omkleden en een 20 minuten terugrijden. Juist ja. Samengevat: 9 dames in de stress en de coach erbij want ipv met 11 te starten word het dus met 9 dames starten tegen een team wat ons op papier op de hielen zit met 2 punten verschil dus bij winst gaan ze ons voorbij. Hhmm, hoe lossen we dit op?? De wedstrijd een kwartier uitstellen?? Nee vond ik eigenlijk geen optie. Een alternatieve opstelling maken met de nadruk op de verdediging zodat we stand houden totdat de versterking er is, ja dat vond ik wel een optie. Om 5 voor 1 zie ik onze scheidsrechter komen en vraag hem om 5 minuten uitstel zodat we nog even een kleine voorbereiding hebben op de wedstrijd en gelukkig wist hij mij te vertellen dat Lieke, Annemiek en Evelien ook reeds waren gearriveerd. Ppppfffff een pak van mijn hart en van die van het team. Nu zijn we wel gewend om rommelig aan een wedstrijd te beginnen en vaak haalt dit ook het beste is ons naar boven maar dat zou vandaag toch iets anders gaan.
Zoals iedere wedstrijd beginnen we best sterk te voetballen maar 1 uitbraak van de tegenstander in de 7de minuut zorgt ervoor dat we op achterstand worden gezet. Zo goeiemiddag, en we lopen weer achter de feiten aan. Maar ja we zijn pas 7 minuten onderweg en moeten nog 83 minuten dus er kan nog van alles gebeuren. Dit gebeurt dan ook in de 9de minuut. Ik heb het vlaggenstokje overgegeven aan Anke die de 1ste helft ging vlaggen en ik ben onder weg naar de duc out als ik Nienke een solo zie maken en goed gebruik makend van haar snelheid en bovendien een zeer goeie balcontrole omzeilt ze de tegenstander werkt af en……………..Yippie Kayee……….Bijna Nienke is verleden tijd en net als vorige week opent ze ook deze week de score voor ons, en het staat 1-1 Grandioos!!!!!! Hé hé dit geeft een beetje lucht in een wedstrijd met 2 tegenstanders die enorm aan elkaar zijn gewaagd zijn. Het is hard werken aan beide kanten maar met name aan onze kant zie je toch dat we wederom te afwachtend zijn in ons spel en hierdoor geef je de tegenstander de kans om te voetballen. Voetballen was iets wat ze deden want waar wij wederom de lange bal handhaafden ggggrrrrrr, tikten zij de bal netjes over in de voetjes en gingen voor de makkelijke weg ipv de moeilijke weg die wij vandaag weer aan het bewandelen waren.
Als je gewoon als toeschouwer bij de wedstrijd aanwezig bent kun je heerlijk ontspannen kijken naar een spannende wedstrijd die zich voor je ogen ontwikkeld, maar als coach voel je je hart tegen je ribbenkast drukken met af en toe een trom roffel. Dan eindelijk komt er een mooi opgezette aanval en laten de dames van Scheemda zien dat ze wel degelijk kunnen voetballen en worden ze ook beloond met een doelpunt ware het niet dat er afgevlagd werd voor buitenspel en nadat de scheidsrechter in overleg is gegaan met de grensrechter word het doelpunt afgekeurd en blijft het helaas 1-1 en kan de keeper de bal uittrappen. Hierop komt een aanval van Corenos en waar het ons niet lukt lukt het Corenos wel en in de 28ste minuut gaat de bal er bij ons in en staan we wederom achter.
Zuur zuur zuur.
Van beide kanten komen er aanvallen over en weer en houden we elkaar in evenwicht met af en toe kreten omdat de bal er bijna ingaat maar helaas, na 45 minuten voetballen is de stand 1-2 en gaan we naar de kleedkamer voor een kopje thee, strategie en wissel beleid. Vooral het wisselbeleid had nog wat voeten in de aarde. Suzan was uitgevallen met weer een bovenbeen blessure. Jessica ‘moest’ er weer in en Pietertje ‘moest’ nog een plaatsje hebben. De pauze was te kort en na enige verschuivingen in het veld kwamen deze wissels er na een kwartier in de 2de helft in. Het enigste wat er gezegd is tegen de dames is: je weet wat er mis gaat DOE ER WAT AAN!! Nu dat was eindelijk niet tegen dovemans oren gezegd want de dames deden er wat aan. We zijn 3 minuten onderweg als Lieke de bal onderschept verschillende tegenstandsters aftroeft met een beetje geluk de bal weer meekrijgt, heel boel kloedig de keeper nog even omzeilt die aan komt stormen en vervolgens de bal bijna over de doellijn loopt voordat ze deze het laatste zetje geeft. Hiermee is de 2-2 een feit maar zijn we er nog niet want zoals al eerder gezegd zijn we aan elkaar gewaagd en Corenos was niet gekomen om met 1 punt of lege handen naar huis te gaan. Dit blijkt dus ook gelijk vanaf de aftrap want ze stormen in 1 run naar ons doel en door diverse misverstanden zien we de bal in de ‘49ste minuut alweer achter Ellen liggen en verdorie hiermee kijken we weer tegen een achter stand aan die niet nodig is.
Alles word nu op alles gezet en er word keihard gestreden. Miriam is 1 van de dames die vandaag alle posities van het veld heeft gezien doordat ze overal liep. Maar hierdoor waren we iedere keer onze spits kwijt en als de bal daar dan belande werd er niets mee gedaan. Dus opdracht voor Miriam. Blijf in je spits positie. Het middenveld en de achterhoede pakt jou vrouwtje wel op en op die manier creëer je ruimte voor jezelf om ze af te troeven. Dit pakt dan ook heel goed uit want de bal komt via het middenveld bij Miriam en deze word dan ook eindelijk beloond voor haar harde werken vandaag en prikt de nr 3 voor ons erin waarmee we in de ‘53ste minuut wederom de stand gelijk trekken. Eigenlijk ging ik op dit moment ervan uit dat we moesten berusten in een gelijk spel maar nu zie je eindelijk dat de training (ondanks het gefoeter van de dames) met de vele loop parcoursen z’n vruchten afwerpt want waar Corenos er conditioneel doorheen zat gingen de dames van Scheemda door. En hoe. Ze gingen eindelijk constant druk zetten, sprongen voor hun vrouwtje en er ging een enorme dreiging uit. Daar schreeuw je dan 60 minuten je longen voor uit je lijf en je stem schor. Maar goed als je dan eindelijk ziet gebeuren wat je graag wilt zien gebeuren ga je er zelfs in geloven dat het toch nog kan. Nadat Miriam welverdiend is gewisseld (achteraf had ze ong 7 minuten om op adem te komen voordat ze er weer in moest voor Nienke) en Jessica haar positie in de spits heeft overgenomen blijven we druk naar voren geven en zag je aan de ‘meiden’ dat ze niet akkoord gingen met maar 1 punt uit deze wedstrijd. We krijgen nog een paar hachelijke momenten bij ons doel maar gelukkig zijn de dames in het veld koeler dan de coach aan de kant die bij zetten een hartverlamming kreeg en tja aangezien Annemiek in het veld stond kon die deze coach niet terugfluiten deze keer waardoor de woordenschat niet altijd even netjes was. We belanden in de 72e minuut van de wedstrijd als de bal bij Jessica komt via via en deze denkt niet maar handelt en het gevolg hiervan is dat we voor het eerst in deze wedstrijd op een voorsprong staan van 4-3. Corenos krijgt nog 1x een opleving maar het mag voor hun niet meer baten en na een zeer spannend slot akkoord zijn de 3 punten voor ons en ging Corenos met lege handen naar huis. Het was een zeer spannende wedstrijd met een zeer happy end voor ons.
Volgende week gaan we naar Siddeburen om daar onze inhaal wedstrijd te spelen. Hopelijk nemen we ook dan de 3 punten mee naar huis.
Mede door deze overwinning staan we op een nog stevige 5de positie en draaien we zeer goed mee in de 4de klasse en blijft het avontuur op een positieve manier voortduren.
Jantine
Ruime overwinning op Wedde.......10-11-2012
De wedstrijd van afgelopen zaterdag was er toch wel een waar
we met z’n allen naar uit gekeken hebben. Waarom?? Omdat Reny daar, na jaren
bij ons te hebben gevoetbald, heen is gegaan. Helaas voor haar draait Wedde nog
niet zo heel lekker mee in de competitie en dus zien bij hier kansen om ons
doelsaldo op te krikken.
We waren ondanks dat er deze week niet veel mensen op
training waren, toch gewoon met 13 speelsters klaar om te vertrekken richting
Wedde. Coach Jantine had waarschijnlijk gedacht dat het verder rijden was dan
dat het daadwerkelijk was en zodoende stonden we bijna een uur van te voren op
sportpark Jonne Hindriks. Het omkleden ging dan ook niet in een razend tempo.
Aangezien we toch al bij elkaar zaten werd de opstelling ook maar vast bekend
gemaakt. Bij het aangekomen hadden we Reny al in de kantine zien zitten en nu
mochten we haar ook op het veld zien. Na de warming-up en het overtikken van
een balletje kon de wedstrijd eindelijk beginnen.
Waar we duidelijk gezegd hadden dat we ons eigen spelletje
moesten spelen en rust aan de bal moesten houden, ging dat in de praktijk
helemaal niet zo. De rust was er niet, ballen werden maar naar voren geschoten
en men liet zich soms erg makkelijk wegdrukken door de tegenstander. Ook het
pass-en leek nergens op. Een balletje in de voeten spelen bleek een moeilijke
opgave.
Na ongeveer 20 minuten ging het iets beter lopen. Men werd
rustiger en er werd iets beter overgespeeld. Dit was gelijk te merken want we
kregen meer kansjes. Zo kon het dat Nienke in de 25e minuut de score
opende. Nu heb ik de smaak te pakken zal ze gedacht hebben, want 6 minuten
later tekende ze ook van haar 2e doelpunt. 0-2. Een minuut voor de rust weten we de bal nog 1 maal achter de
keeper van Wedde te schieten en wel van de voet van Miriam.
Tijdens de pauze worden alle punten benoemd die nog niet zo
lekker lopen en ondanks de 0-3 voorsprong zijn dat er best veel. Belangrijkst
punt is wel dat we meer moeten opbouwen van achter. Soms ging dit wel goed en
dan bracht dat direct een rust in ons spel. Dus….niet meer de lange de bal naar
voren want die zijn we 8 van de 10 keer toch weer direct kwijt. Waarom moeilijk
doen als je ook voor de makkelijke weg kunt kiezen.
Verder hebben we tijdens de rust nog even een nieuw ‘vloek’woord
uitgezocht. Want de scheidsrechter had aanvoerder Annemiek al gewaarschuwd dat
onze rechtsback moest letten op haar woorden en dat ze zo naar een gele kaart
solliciteerde, nadat ze er een gvd-tje uitgooide. Ons nieuwe woord is bij deze ‘otteledikkie’.
Kijk dus niet raar op als je dit woord ineens over onze velden hoort gaan.
Na een seintje van de scheidsrechter gaan we weer richting veld. Al na een
minuut op 3 in de tweede helft roept Elise ‘SORRY’ nadat ze tweemaal
achterelkaar weer de lange bal naar voren schiet. Daarna ging het gelukkig
beter, al was deze wedstrijd zeker niet ons beste voetbal. Vlak daarna gaat
nummer 4 er voor ons in, nadat Lieke goed bleef jagen kon Nienke een mooie voorzet
geven en Suus het afmaken. We blijven inmiddels beter overspelen, er wordt
vanuit de achterhoede opgebouwd. Het nieuwe struikelblok is dat iedereen die in
de voorhoede staat en de meeste middenvelders zich in het strafschopgebied
hebben gepositioneerd. Een drukte van belang dus en zo liepen we ons vaak vast.
En Jantine maar roepen aan de zijkant. Dit kwam echter niet echt aan, want men
bleef maar als f-ers voetballen voorin. Gelukkig gin dit aan het einde van de
wedstrijd wel weer beter. Wij zouden nog 5 keer scoren gaan scoren voor het
eindsignaal. Het ene doelpunt nog mooier dan het andere. Zo schoot Suus na een
hakje van Suzan de bal netje in de bovenhoek en Evelien haar afstandsschot
ketste via de onderkant lat het doel in. Suzan scoorde nog met links en de laatste
twee doelpunten aan onze zijde waren voor Miriam. Helaas voor ons moesten we
ook nog een doelpunt incasseren. De verdediging stond deze zaterdag stevig, al
waren ook hier zeker verbeterpuntjes. 10 minuten voor het einde was Wedde in de
aanval en door slechte communicatie stond met niet meer goed opgesteld. De bal
kwam bij Ellen, maar door de grote modderpoel stuiterde de bal niet meer ophoog. Dit waren we
even vergeten, maar Wedde niet en zo konden ze de bal in het doel tikken.
Uiteindelijk is het 1-9 geworden. Een ruime overwinning dus, maar eigenlijk
hadden we gewoon meer moeten scoren. Dit blijft toch een lastig punt voor ons.
Ook moeten we weer beter elkaar in de voeten gaan aanspelen. Maar we hebben een
hele week om daar op te trainen en dan kijken we zaterdag tegen Coneros of het
nu beter gaat.
Jammer……..03-11-2012
Vandaag wacht ons de koploper van onze
competitie. SJO Bedum. Na eerst de kleedkamers omgewisseld te hebben op het
bord krijg ik te horen dat we wederom op het hoofdveld spelen.
De volgende verrassing was dat we allemaal
nieuwe sokken in de tas hebben. Ja de sokken blijven en probleem bij de dames.
Na een spannende week, het is altijd weer af wachten of we wissels hebben en zo
ja hoeveel, zouden we vandaag met 11 dames beginnen en zou er rond de klok van
1 versterking komen van Marion en Jose. Dit liep voor de verandering weer eens
heel anders. ’s Morgens vroeg had
ik het eerste berichtje van Carola dat ze iets later zou zijn want ze moest
onverwachts iets langer door werken, maar zou er ruim voor 1 uur zijn. Onder de
wedstrijd van de jongens krijg ik telefoon en bericht dat Bente is afgevallen
omdat ze in de wedstrijd met de jongens van de D3 een trap heeft gehad en met
een dikke knie op de bank is beland. Ai, daar gaat mijn planning want ipv met
11 beginnen we nu met 10 dames te spelen, gelukkig doet Lieke met ons mee ipv
de C1 die om 12.45 uur moeten voetballen in de stad tegen GVAV Rapiditas. Om 10
voor 1 zie ik de auto van Marion aan komen en kunnen we toch met 11 jongedames
de wedstrijd starten. Ppppppffffff.
Dan hebben we het nog niet eens over ons
scheidsrechter probleem gehad. Zoals de meeste misschien wel weten moet je bij
de senioren zelf een scheidsrechter regelen. Nu ben ik in de bevoorrechte
positie dat Onno dat voor ons doet in de thuiswedstrijden en ik ben daar heel
blij mee want het scheelt Annemiek en mij een hoop gebel en hartkloppingen of
we wel of geen scheidsrechter hebben. Echter vandaag zou hij ons fluiten omdat
we hij geen scheidsrechter had kunnen vinden. Maar omdat de tegenstander van
zaterdag 2 maar met 8 of 9 mensen op kwam dagen ging die wedstrijd niet door en
kon de leider van dit team, Harm ons fluiten. Na de wedstrijd kreeg ik van de
tegenstandsters te horen dat het een fijne scheidsrechter was en ik kan dit
alleen maar beamen. Dan de wedstrijd. Gezien het de koplopers zijn met een
indrukwekkende overwinningslijst gierden bij mij de zenuwen, zoals voor elke
wedstrijd, weer heerlijk door mijn lijf. Ik was dan ook heel benieuwd wat deze
wedstrijd ons ging brengen. Zelf stond ik letterlijk aan de zijlijn want onze vlaggenist
Gerben had zelf een wedstrijd om 12.45 uur en daardoor belande het
vlaggenstokje in mijn hand en zat assistent leidster Kim op de bank en regelde
de wissel voor vandaag. De tegenstander verloor de toss en Annemiek mocht
beslissen welke kant we gingen spelen. Deze besloot te blijven staan en daarom
had Bedum de aftrap. Nadat deze was genomen gingen we vol in de aanval en dit
zou eigenlijk de gehele 1ste helft zo blijven. Hoe zuur is het dan
als de doelpunten niet voor ons vallen maar voor de tegenstander. We spelen
voor 70 % op de helft van de tegenstander maar laten keer op keer te veel
ruimte ontstaan en zijn vandaag te langzaam in de omschakeling.
Waar we normaal
gesproken heel goed in zijn is voetballen. Of te wel de bal kort houden. Snel
overtikken naar elkaar en goed strak in de voeten aanspelen en de makkelijke
weg kiezen. Het enige wat ik vandaag zie voor het overgrote gedeelte is lange
ballen naar voren die we keer op keer verliezen omdat we de ruimtes te groot
houden en niet voor de vrouw komen. Ipv de bal te halen verwachten we dat de
bal naar ons toe komt. Uitzonderingen daar gelaten. Ik zie de spitsen overal
lopen behalve in de spits omdat het middenveld er ook vandaag niet is. Miriam
zie ik meer richting middenveld lopen dan in de diepe spits, Suus kom ik zelfs
in de verdediging tegen. Normaliter moet je met je ‘vrouwtje’ meelopen maar als
deze helemaal terug gaat naar jou verdediging is het dus zaak dat er posities
over worden genomen en dat is wat er vandaag te weinig gebeurt. Hierdoor verliezen we dan vandaag ook iedere
keer de bal omdat de lange bal hier ergens beland en er niemand is om de bal op
te vangen en mee te nemen. Wat er dus ook te weinig gebeurt is kijken. De bal
word weggewerkt en diep gegeven maar er word niet gekeken of er in de diepte
ook mensen van ons lopen en daardoor leveren we de bal keer op keer bij de
tegenstander in die vervolgens weer komt op stomen naar ons doel. Net als de
afgelopen weken hebben we ook vandaag weer te maken met peilsnelle spitsen bij
de tegenstander maar net als voorgaande wedstrijden weet de verdediging goed
stand te houden. Toch kan de verdediging niet voorkomen dat Ellen vrij vlot
achter elkaar tot 3x toe de bal uit het net moet vissen. In de ’19de
minuut komen we op een 1-0 achterstand maar in de ‘35ste en 37ste
minuut op de 2 en 3-0 achterstand. Dit komt mede door de omschakeling van
aanval naar verdediging. Omdat ons middenveld weg is en we te afwachtend in ons
spel zijn krijgen de dames van Bedum de kans om te schieten en waar het in de afwerking
bij ons nog steeds niet wil lukt het Bedum wel om de bal tot 3x toe in ons net
te laten verdwijnen. Man man man wat zuur. Je ziet dat je de bovenliggende
partij bent maar het lukt maar niet om te scoren. En kansen hadden we wel dat
was het probleem niet. Op de 1 of ander manier komen we maar niet in ons spel.
In de rust worden er een aantal puntjes op de
i gezet en we beginnen aan de 2de helft. In de 2de helft
verhuist Suus naar de bank (nog steeds niet helemaal fit) en maakt Jose alias
Pietertje haar opwachting in de wedstrijd. We beginnen de 2de helft
wederom sterk aan de wedstrijd en blijven ook sterk. Er is meer middenveld
aanwezig dan in de 1ste helft, we blijven korter op de vrouw
verdedigen waardoor de bal toch moeilijker bespeelbaar word, af en toe word er
toch nog gehapt en komt de tegenstander voorbij de verdediging van ons maar in
tegenstelling tot de 1ste helft worden de posities beter overgenomen
en zit de verdediging bij ons op slot. Tot ongeveer 20 minuten houden we het
vol om te voetballen en ja hoor daar komen de lange ballen naar voren weer.
Toch ondanks de lange ballen blijven we nu wel meer in balbezit en komen er een
paar mooie aanvallen maar ook de verdediging van de tegenstander zit op slot en
we weten vandaag geen opening te vinden om hier door heen te komen. Nienke
krijgt nog een grote kans maar de keepster staat prima opgesteld en keert de
bal helaas. Ook Miriam en Evelien krijgen nog een aantal kansen maar helaas ook
deze ballen willen er niet in dan komt er nog een afstandschot van Suzan die er
een paar seconden lang in lijkt te gaan maar helaas de lat gooit roet in het
eten en als de bal terugstuit het veld in staat er niemand van ons om eventueel
nog wat met de bal te doen. Op basis van de 1ste helft is het zuur
dat we geen punt hebben overgehouden aan deze wedstrijd want dat zat er zeker
in. Vooral als je kijkt naar de 2de helft waar er voor ons geen bal
inging (wat overigens gezien onze inzet wel verdiend was geweest) ging er voor
de tegenstander ook geen bal meer in. Gezien het verloop van de hele wedstrijd
hebben we deze eigenlijk in de 1ste helft verloren. Momenteel staan
we op de 5de plaats in de competitie en zitten we nog steeds op de
goede lijn van onze doelstelling. Volgende week wacht ons Wedde en zit er een
goede kans in om met 3 punten huiswaarts te keren maar Dames, ondanks het
dramatische verloop van Wedde op dit moment, 5 wedstrijden gespeeld 5
wedstrijden verloren mogen we ze niet onderschatten. Die fout hebben we 1 x
gemaakt tegen Westerlee en dat is ons bijna duur komen te staan.
Dus volgende week nieuwe ronden nieuwe kansen.
Vreselijk spul is dat toch kunstgras! 27-10-2012
Nadat we vorige week verloren hadden van Loppersum, wilden we nu graag de drie punten mee naar huis nemen. De tegenstander die we hiervoor moesten verslaan was Lycurgus uit de stad. Beetje balen was dat we bij aankomst te horen kregen dat we op kunstgras moesten voetballen. Kunstgras is niet ons ding en we begrijpen dan ook echt niet dat er zoveel clubs zijn die die nepvelden aanleggen. Voetballen doe je op echt gras, zoals het hoort. Maar oké, we konden er niets aan veranderen, dus zouden er het beste van gaan maken.
Nadat we de warming-up achter de rug hadden en de opstelling
bekend was, liepen we vast richting het veld, want het was eigenlijk al tijd,
maar de herenwedstrijd voor ons aan ging nog altijd door. We begonnen dan ook
ruim na 14.30 aan de wedstrijd. Een paar minuten na het beginsignaal van de
scheidsrechter werd al duidelijk dat hier de winst te behalen was. Want vooral
bij veel druk zetten, werd Lycurgus onzorgvuldig in hun spel. Dus dat moesten
we doen.. druk zetten. Dit leverde ons in de 8e minuut een doelpunt
op van, jawel hoor ze is weer terug, Nitzia. Na een prachtige voorzet van
Jessica, kon Nitzia de bal net voorbij de keeper tikken, helaas hield ze hier
wel flinke brandplekken aan over op haar knieën. Na weken afwezigheid bleek ze
het nog zeker niet verleerd. Hierna volgde een periode van aanvallen beide
kanten op en werd er bij ons wat geschoven in de opstelling. Zo ging Annemiek
voorstopper spelen en Stefanie mid-mid, die later naar de rechter zijde werd
gezet, zodat Lieke naar het midden kon. Het druk zetten ging soms heel goed en
soms werd het helemaal niet gedaan. Dat is een puntje waar we nog aan kunnen
sleutelen, maar voor vandaag was het genoeg. Zo zette Nienke in de 20 minuut
druk en rende achter de verdediger aan. Die raakte in paniek waardoor de bal
niet hard genoeg werd weggewerkt. De bal kwam bij een andere verdediger en de
keeper waarna de verdediger de bal keurig achter haar eigen keeper tikt. 0-2.
Met deze stand gingen we ook de rust in. Tijdens de pauze
werd er gewisseld va keeper want Evelien had de eerste helft het doel verdedigd
en twee helft was het de beurt aan Ellen. Evelien ging het veld in en verder
besloten we met 3-4-3 te spelen in plaats van 4-3-3, omdat zij toch maar met 2
spitsen speelden. Dit bleek prima te werken tweede helft. Ondanks dat we wel
iets vaker bij ons doel kwamen dat eerste helft, hield de verdediging keurig
staande.
Helaas scoorden we nog maar 1 maal in de wedstrijd, want dat
hadden er meer kunnen zijn. Het afwerken is nog altijd niet top. Zo schoot
Lieke twee keer op de lat binnen 4 minuten. Maar ja, dat komt er ook van als je
op training gaat latje-schieten. Zelf riepen de speelster dat de doelen in
Vinkhuizen gewoon lager zijn als die van ons. Jaja, dat zal het zijn. De
volgende keer zullen we een meetlat meenemen.Het derde doelpunt komt ook op naam van Nitzia, die nogmaals
aantoonde het nog niet verleerd te zijn.
Ook Lycurgus weet nog te scoren. Nadat ze eerste al een goede
aanval hadden opgebouwd die we nog konden stoppen, lukte dat de tweede keer
niet. Het middenveld liep niet goed mee met hun ‘mannetje’ en zodoende waren er
meer Blauwen dan Gelen en zagen we de bal in het net rollen. 3-1.
Met deze stand sluiten we de wedstrijd af en de drie punten zijn in de
pocket. Hiermee blijven we stevig staan de in de middenmoot van de competitie.
Terwijl iedereen naar de kleedkamer liep ging Evelien nog even naar de wc die
in de kantine was. Op het moment dat ze de kantine binnenloopt beginnen alle
aanwezigen keihard te roepen: MOLEMA! MOLEMA! MOLEMA (Onze shirtsponsor) en
gaan de handjes ophoog. Evelien geeft ze allemaal een high-five en giechelt de
kantine door. Zo beleef je nog eens wat.
Nog even ons laatste onderdeel: de Douche. De douche bij lycurgus is
kort samen te vatten, lauw tot koud water. BRrrrrrrr, de dames stonden met
kippenvel in de kleedkamer. Wel waren er 4 douches wat dan wel weer positief
was. Eindcijfer: 5, want een koude/lauwe douche is echt niet lekker.
Voor foto's klik HIER
Mooi voetbal............20-10-2012
Na de verschrikkelijke
wedstrijd van vorige week maken we ons op voor de inhaalwedstrijd tegen
Loppersum. Eerder dit seizoen moesten we helaas verstek laten gaan wegens
teveel geblesseerden en afwezige dames. Omdat er heel weinig wedstrijden
gespeeld werden vandaag wegens het inhaal weekend mochten we op het hoofdveld
aantreden. Dit is en blijft toch altijd bijzonder.
Rond de klok van 12 komen de
dames allemaal binnen druppelen om zich vervolgens te verzamelen in de
kleedkamer. Tot grote hilariteit komt er een beha uit de kledingtas te
voorschijn als de dames hun tenue willen pakken. Laat dit nu de sport beha van
“Pietertje” te zijn. Ja, je kan altijd van alles verwachten bij de dames. De
wasdames zullen dan ook raar gekeken hebben dat ze dit kledingstuk ineens tegen
kwamen. Vandaag scheelde het weinig of de blouse en trui van Marion belanden in
de waszak. Maar dat terzijde nu naar de
wedstrijd van vandaag.
Na onze verschrikkelijke
wedstrijd van vorige week was ik heel benieuwd wat de wedstrijd van vandaag ons
ging brengen. Mijn rust was in ieder geval terug dus dat was al een grote
verbetering ten op zichtte van vorige week, ook de dames waren de vorige
wedstrijd nog niet vergeten en naar later zou blijken tijdens de wedstrijd,
hadden ze hier ook leergeld voor gegeven.
Vanaf het allereerste
fluitsignaal kon je zien dat we als teams aan elkaar gewaagd waren. We begonnen
fel aan de wedstrijd om vervolgens 1 x de bal te verspelen, niet snel genoeg
omschakelden en niet kunnen sprinten tegen de zeer snelle en bedreven spitsen
van Loppersum. Tja u raad het al, in de 1ste minuut van de wedstrijd
kijken we al tegen een achterstand aan. Normaliter zou dit een probleem kunnen
zijn dat we dan de gehele wedstrijd achter de feiten aan lopen en de kopjes laten
hangen en het is zelfs in het verleden gebeurt dat de wedstrijd ‘weg gegooit’
werd maar niet dit team. Dit team blijft vechten tot aan de allerlaatste minuut
van de wedstrijd. We krijgen dan ook kans op kans. Eigenlijk moet ik zeggen we
creëren kans op kans. Loppersum heeft snelle spitsen maar onderschat ook onze
spitsen niet. We hebben vandaag Bente op rechts en deze loopt keer op keer haar
tegenstander eruit.
Nienke speelt vandaag in de diepe spits omdat Nitzia wegens
werk helaas niet kan spelen en Miriam heeft Nederland even voor een week
verruilt voor Egypte. De combinatie Nienke en Bente bleek heel goed uit te
pakken. Nienke controleert de bal die vanaf het middenveld haar word
aangespeeld, passt deze dmv een steekpass de diepte in naar Bente die vervolgens
de bal controleert en snelheid maakt, haar tegenstander eruit loopt
schiet………………en de bal gaat over. Ppppfffff dat is nu jammer, in alle opzichten.
En we gaan weer. We zetten wederom goed druk en je ziet keer op keer dat als er
goed druk word gezet de achterhoede van Loppersum lichtelijk in paniek de bal
probeert weg te krijgen, helaas maken we hier niet genoeg gebruik van want aan
de kansen van vandaag met name in de 1ste helft lag het niet.
Dan
breekt de 18de minuut aan. De bal word ingebracht in de 16 meter en
de verdedigers van Loppersum keren de bal met de hand, althans ze hadden de
handen voor hun borst en daar kwam de bal tegenaan, gevolg…..Penalty!!!! Na
Annemiek hebben we een nieuwe Penalty koningin Evelien genaamd. Dit karweitje
is haar prima toevertrouwd en ze schiet de bal heel koelbloedig in de verre
linkerhoek waar de keeper er niet meer aan te pas komt. Hé hé 1-1. Je ziet
uitbraken over en weer, en mooie aanvallen van beide kanten. Het is een leuke,
mooie, sportieve en spannende wedstrijd. We gaan dan ook rusten met de stand
van 1-1. In de rust worden even de puntjes op de i gezet over wat te doen in de
verdediging en dan met name hoe te staan ten opzichte van de snelle spitsen. En
zo waren er nog een paar puntjes waar om gedacht moest worden in de 2de
helft. In de 2de helft beginnen we weer sterk maar zie je toch dat
Loppersum iets beter opgedroogd de kleedkamer uit komt.
Tevens maakt Annemiek
eindelijk haar rentree in het veld na een lange tijd van afwezigheid wegens een
zeer vervelende enkelblessure. We beginnen wel gelijk met druk zetten maar
vergeten om te schakelen, en hierdoor krijgt Loppersum gelijk een hele grote
kans. Gelukkig hebben wij ook vandaag Ellen (daar zag het vorige week niet naar
uit) op doel staan en deze rots in het doel red ons dan ook van de 1-2. We zijn
gelijk wakker geschud. In voorgaande wedstrijden willen we iedere keer te ver
door met de bal en vergeten we dat we ook van een iets grotere afstand kunnen
schieten. Er worden vandaag dan ook een aantal geweldige schoten op doel gelost
maar gelukkig voor Loppersum en helaas voor ons staat daar ook een zeer bekwame
keepster op de doellijn. Er word 1 aanval zeer netjes uit gevoerd en ik had het
doelpunt al bijna geteld maar met een duik en uitgestrekte arm lukt het de
keepster van Loppersum om de bal voor de lijn te keren.
Zoals wel vaker gebeurt
in de wereld die voetbal heet. Als jij hem niet scoort dan scoort idd de
tegenstander en dit gebeurt in de ‘62ste minuut van de wedstrijd.
Tot aan dat moment gaat de wedstrijd gelijk op maar doordat er af en toe net
even te fel werd gestreden om de bal kreeg Loppersum een vrije trap toegekend
op een wel hele mooie plaats. De muur is geplaatst, Ellen staat op haar post,
de vrije trap word genomen en ik zie de bal gaan en denk………die gaat over Ellen
heen. En helaas net zo het was. Na 62 minuten kijken we voor de 2de
keer tegen een achterstand aan. Wat we ook proberen het lukt niet om de bal er
voor ons nog een keer in te krijgen. Loppersum lukt het echter nog wel een keer
en in de ’ 79ste minuut van de wedstrijd kijken we tegen een
achterstand aan van 1-3. Op dat moment weet je als coach dat de wedstrijd
eigenlijk gespeeld is maar wat je dan tevens trots en nederig maakt als coach
is kijken naar een team wat eigenlijk helemaal kapot is gespeeld. Conditioneel
in deze wedstrijd eigenlijk net even te kort komt maar wel blijft strijden tot
aan de laatste minuut. Met alle pijntjes van dien.
Minpuntje aan deze wedstrijd
is het uitvallen van Danielle die ook na een lange afwezigheid weer binnen de
lijnen stond en dit zeer verdienstelijk deed tot dat ze door haar enkel zwikt
en hierdoor gelijk is uitgeschakeld. Met behulp van de sterke rug van Suus
(deze draagt Danielle het halve veld over naar de over kant) kunnen we Danielle
afzetten bij de duc out en later in de kleedkamer, waar het wachten op moeders
is die haar zou komen halen. Ondanks ons verlies deze wedstrijd kijk ik toch
met een tevreden voldaan gevoel terug op de wedstrijd omdat we gevochten hebben
voor wat we waard waren maar helaas kwamen we net iets te kort. Onze
doelstelling is echter nog steeds haalbaar en dat is eindigen bij de bovenste
6, ik ben er dan ook nog steeds van overtuigd dat, dat haalbaar is.
Volgende week gaan we uit
naar Lycurgus en hier zullen we dan ook weer hard werken en ‘vechten’ om met 3
punten richting Scheemda te gaan.
Jantine
Wat een verschrikkelijke wedstrijd!!! 13-10-2012
Om de wedstrijd van afgelopen zaterdag te omschrijven hoeven
we slechts op de sociale media van de dames te kijken. We hadden er allemaal
wel wat over te zeggen, want jemig wat ging het voetballen eigenlijk slecht en moeilijk.
Bij deze een aantal Facebook quotes: Pfff
3-2 gewonnen van vvk! Wat een slechte wedstrijd, maar heel blij met de 3 punten
(a)(Elise), 3-2 gewonnen 1x gescoord
maar wat een slechte wedstrijd….(Lieke)
, Ppff, gelukkig gewonnen met de
dames maar wat een baggerwedstrijd. (Jantine)
Gewonnen hebben we dus wel, maar soms vragen we ons af hoe
we dat gedaan hebben. Van de 90 minuten kunnen we zeggen dat we ongeveer 20
minuten goed gevoetbald hebben, 10 minuten geknokt hebben voor wat we waard
waren en de overige 60 was echt beneden ons niveau. Maar zoals gezegd hebben we
gewonnen en dat hebben we als team gedaan, inclusief de wissels, geblesseerden
en coach Jantine (die niet helemaal zichzelf was vandaag). De bank en geblesseerden
tribune was vandaag overvol. Zo kwam het ook dat we op een duur 6 coaches aan
de zijlijn hadden staan, namelijk Jantine (echte coach) en de
geblesseerden/kijkers Annemiek, Suzan, Kim, Stefanie en Anke.
De tegenstander was VVK, een onbekende voor ons. We wisten
dan ook niet wat we konden verwachten, wel wisten we dat ze nog maar 1
wedstrijd verloren hadden dit seizoen. Zouden wij daar een tweede aan kunnen
toevoegen, wat direct betekend dat wij onze 2 overwinning kunnen noteren? Het
zou wel moeilijk worden, want we hebben de afgelopen 2 weken geen wedstrijden
gehad en dan raak je toch een beetje uit je ritme. Eerst zouden we tegen
Loppersum, maar de KNVB had de wedstrijd naar 11.30 verplaats en dat was voor ons
een onmogelijk tijdstip om een team op de been te krijgen. Vorige week hadden
we tegen Siddeburen gemoeten, maar wegens de feestweek daar, konden de dames
van Siddeburen niet omdat hun voetbalveld gebruikt werd voor de festiviteiten.
Een aanbod om de wedstrijd dan bij ons te spelen, werd helaas niet positief
beantwoord.
Door het grote aantal geblesseerden zitten we tijdelijk met
een krappe selectie en daarom hadden we vandaag de hulp gevraagd van Bente.
Ondanks dat ze nog erg jong is, weet ze wel haar mannetje te staan tussen de
naar haar eigen zeggen ‘zeer oude tegenstanders’. Ook Pietertje (Jose) was
vandaag weer van de partij. Een hele wedstrijd spelen is nog wat te veel
gevraagd, maar daarom hebben dan ook wissels tot ons beschikking.
De wedstrijd werd vandaag gefloten door de vader van Bianka.
En om 13.00 werd het startsein gegeven. De eerste 10 minuten waren duidelijk
voor ons en speelde het spel zich af op de helft van de tegenstander. Bij de
eerste aanval, werd Nienke in het strafschop gebied onderuit gehaald en dat
betekende een penalty voor ons. Waar normaal de penalty’s genomen worden door
Annemiek, kon dat vandaag niet omdat ze met een aanhoudende blessure zit.
Evelien wilde de verantwoordelijkheid wel nemen en wist de bal uiteindelijk
koelbloedig in de hoek te schieten. Na 1 minuut al een 1-0 voorsprong, wat een
geweldig begin. Het goede voetballen ging zo 10 minuten door. Daarna was er een
soort onzichtbare omschakeling, want opeens ging van alles mis. Slechte passes,
laks reageren, duels makkelijk verloren, niet naar de bal toekomen, kopjes
laten hangen, geen aansluiting, niet bij je mannetje blijven enz. Wat er ook
gezegd werd aan de kant, het voetballen werd er niet beter op. Toch wisten we
de rust met de 1-0 voorsprong te bereiken. In de kleedkamer werden alle
bovenstaande puntjes benoemd en we zouden het de tweede helft beter gaan doen.
Dat lukte ook….voor ongeveer 10 minuten. Daarna kwam
hetzelfde voetbalspel weer boven waar we de eerste helft mee afsloten. Ondanks
dit konden we toch een tweede doelpunt noteren, want na een fantastische solo
van Evelien weet ze het goed af te ronden. 2-0. Hèhè, hoorde je aan de kant,
eindelijk een beetje speling. Deze wedstrijd was zeker niet goed voor Jantine,
die al ziek was. Meerdere keren zwaaide ze ons uit en dreigde ze naar huis te
gaan, zo slecht was het voetbal. Ook vlogen de kilo er van de spanning af, ze
voelde haar broek namelijk al ruimer zitten. En tot slot werd zelfs haar manier
van coaching aangetast. Waar ze normaal positief coacht en opbouwende kritiek
levert, was dat helaas en tot Annemieks verbazing zaterdag niet zo. Het werd op
den duur zo erg, dat Jantine verwezen werd naar de bank en de opdracht kreeg
zich even stil te houden. Jaja, het is wat, het leven van een coach. Waar het
aan de kant onrustig was, was dat dus ook in het veld het geval. De verdedigers
deden wat ze konden en hebben zich flink in het zweet gewerkt verdaag. Na de
zoveelste aanval van VVK, maakt Marion een correcte sliding. Jammer genoeg werd
dit door de scheidsrechter niet zo beoordeeld en moesten we na zelf een penalty
te hebben gekregen en nu een incasseren. Ellen, topkeepster, maar niet groot
van stuk, kon net niet bij de hoge bal en de penal stuitert het doel in. 2-1.
VVK dreigt dichterbij te komen, maar dit is slechts van korte duur. Een minuut
later hebben we een geweldige aanval. Jessica geeft een mooie pass op Lieke die
door kan lopen naar het doel en het volgens het boekje met binnenkant voet
afrond.
De laatste 10 minuten waren zeker billenknijpen, maar het
was erg mooi om te zien dat het team er alles aan deed om de overwinning binnen
te loodsen. Men gooide zichzelf voor de bal en tegenstander om er maar voor de
zorgen dat er geen doelpunt zou vallen. Toch zou er nog een allerlaatste
doelpunt vallen. VVK weet de bal nog eenmaal in het net te jagen. Maar er werd
gestreden, gevochten, geknokt …..en het loonde. De overwinning was na een lange
wedstrijd eindelijk binnen. Opluchting alom bij de dames, zo die is binnen.
Grootste minpunt van de wedstrijd was het uitvallen van
Ellen. In een eerste botsing met de tegenstander schaaft er een nop (of
misschien wel een nagel) langs haar neus en haalt er een stuk vel van
Foto’s van de wedstrijd zullen zo snel mogelijk op de eigen website van dames verschijnen
www.scscheemdadames.tkTrots op het team.... 22-09-2012
Ik denk dat ik zelden zo trots op “mijn” damesteam ben geweest als vandaag.Wegens blessures, werk, vrijgezellenfeestje, zwangerschap en ga zo nog maar even door, was het weer een hele toer om een team van 11 dames op de been te krijgen.
Met versterking van Pietertje (Jose) en Bente en gelukkig was Ellen ook aanwezig, waar ik en ik neem aan ook het team heel blij mee was/waren, waren we in de 1ste helft met 12 dames. Ondanks de kleine ergenissen, soms grote ergenissen, soms kleine ontploffingen binnen de gelederen zie je vandaag toch weer dat we een hecht team zijn wat goed met elkaar voetbalt, en er met elkaar voor gaat.
Pietertje heeft 0,0 % ervaring wat voetballen betreft. Ze is nog maar net lid en traint sinds enige weken met ons mee en heeft nog nooit een wedstrijd gevoetbald. En dan hebben we onze nieuwe benjamin van vandaag Bente. Bente voetbalt nu 2 jaar maar heeft natuurlijk nog niet de ervaring die de dames in het team hebben. Daarbij is Bente jong en fysiek nog in de groei. Voor beide ging het dan ook een zeer grote vuurdoop worden maar dames jullie hebben de vuurdoop heel goed doorstaan.
De
wedstrijd.
We
wisten dat het een fysiek zware wedstrijd ging worden. Ondanks ons
kampioenschap vorig jaar durven de meeste dames er nog steeds niet in te
geloven dat we een heel goed team zijn dat bovendien ook heel goed kan
voetballen, af en toe denk ik wel eens dat ik de enige ben binnen het team die
dit ziet. Opmerkingen voor de wedstrijd waren bijv. ze zijn fysiek wel sterk,
nu in de wedstrijd zou je zien dat wij fysiek niet onder deden en minstens zo
sterk waren. Vele duels werden gewonnen door ons.
De
scheidsrechter fluit en we beginnen aan de wedstrijd en worden gelijk in de
verdediging gedrukt. Keer op keer blijft HS-88 komen (onze tegenstander van
vandaag) maar keer op keer blijft onze verdediging de aanvallen pareren. Onze
verdediging van vandaag bestond uit Marion (die het weer super heeft gedaan
vandaag en we zijn dan ook zeer blij dat ze ons team is komen versterken),
Elise (zoals altijd onze rots in de branding), Kim (die haar mannetje nu staat
op de voorstopper positie) en Bianka (die de aanvallen op links pareert) Nu gebied mij eerlijkheidshalve wel te zeggen
dat ze het vizier ook niet heel scherp hadden staan en hierdoor vele kansen de
mist in zagen gaan. Maar ik denk dat het ook wel degelijk een verdienste is van
onze verdediging dat ze bleven storen en hierdoor de tegenstander niet de kans
gaven om goed aan te leggen.
Waren wij dan zoveel minder. Nee!! We waren in de
begin situatie zoekende in het veld naar het juiste ritme/tempo. Helaas zouden
we het hoge tempo waarin ons spel het best tot zijn recht komt in de wedstrijd
niet gaan halen maar we worden wel steeds gevaarlijker en ons spel begint dan
ook langzaam te komen. Nadat de 1ste 5 minuten van de wedstrijd voor
HS-88 waren kwam in de 6de minuut onze aanval. Deze werd netjes
opgebouwd en willen we nog wel eens teveel met de bal aan de wandel gaan om de
bal vervolgens het liefst over de doellijn te lopen, waagt Evelien zich nu aan
een afstand schot. En wat voor 1. Super!! Ze kapt een tegenstander uit, legt
aan, schiet en je ziet de bal zo het net in krullen. In het HOEKJE. Hiermee is
de 0-1 een feit. Daar waar HS-88 aldoor in de aanval is lukt het ons om het
eerste doelpunt te maken. Maar hiermee is natuurlijk het gevaar niet geweken.
En in de 38ste minuut word dan ook de gelijkmaker gemaakt. Met deze
stand gaan we dan ook de rust in. In de rust neemt Miriam het keepershirt van
Ellen (werkplicht) over en gaan we met 11 dames weer het veld op. Het spel gaat
vervolgens weer over en weer met iets meer aanvallen van HS-88 dan van ons,
maar de verdediging blijft stand houden. En dan gebeurt het gene waar ik iedere
wedstrijd bang voor ben. Kim vliegt eruit met een blessure aan haar knie. We
hebben geen wissels meer dus we moeten met 10 dames verder. Ondanks dat we met
een dame minder zijn houden we stand tot aan de 14de minuut in de 2de
helft. We krijgen een corner tegen die in 1ste instantie goed word
weggewerkt maar weer terugkomt en een meisje/dame van HS-88 zet haar hoofd
ertegenaan en bam de 2-1 zit erin. Ondanks het uitstekende keeperwerk van
Miriam (hiermee hebben we onze vervanging voor Ellen gevonden, want Neeleman
heeft het super gedaan, ik ben er jaloers op) kon ze hier niet bij. Het was
gewoon een mooi doelpunt.
Nu gaat het hard met de tegendoelpunten maar dat komt
mede omdat “mijn speelsters” er met bosjes tegelijk uit gaan wegens blessures.
( Nienke enkel, Suzan bovenbeen, Uiteindelijk staan we nog met 7 dames in het
veld waarvan Elise last heeft van haar lies, Nitzia ook niet soepel meer loopt,
Bente last heeft van haar knie. Ondanks dat we met 4 speelsters minder zijn
blijven we door vechten tot aan de laatste minuut. Ondanks het verlies van 6-1,
waarvan het 6de doelpunt naar mijn idee afgekeurd had moeten worden
gezien de overtreding die op Bianka werd gemaakt, hebben wij op een super
manier stand gehouden. Je mist 4 dames, dus 4 posities en als je in zo’n
situatie stand houd en de ballen niet om je oren vliegen dan kan ik alleen maar
super, super, super trots zijn. Als we dit presteren in een wedstrijd waarin we
de laatste 10 minuten met 7 dames spelen wat kunnen we dan wel niet verwachten
als we weer voltallig zijn?? Ik bedoel maar dames, zijn we goed?? Jazekers. We
zijn misschien niet het beste team in deze competitie maar we zijn wel degelijk
een team om rekening mee te houden!!!
Dan tot slot nog even het douche cijfer. Deze komt uit op een 7- volgens Nitzia en Nienke, de straal was af en toe prut maar de temperatuur was lekker.
Volgende
week spelen we thuis tegen Loppersum.
Nieuwe
ronden nieuwe kansen Dames.
Jantine
Geweldige start in de 4e klasse!! 15-09-2012
Nadat het vorige seizoen niet eens zeker was of er wel een damesteam zou blijven bestaan, zijn we na de zomervakantie toch gewoon weer van start gegaan. En eigenlijk niet eens zomaar ‘gewoon’, want waar er een dames tekort dreigde, huppelen en nu rustig 16 á 17 dames rond tijdens een training. En dan zijn we vaak nog niet eens compleet…
Helaas voor ons hebben we geen oefen- of bekerwedstrijden gepeeld en dus begonnen we koud aan de competitie in onze nieuwe klasse. Ons doelstelling voor dit seizoen is om bij de bovenste 6 te eindigen. Waar we geen wedstrijden hebben kunnen oefenen, zagen we gelukkig tijdens de trainingen al wel dat we het overspelen en combineren niet verleerd waren.
Afgelopen zaterdag was het na lang wachten dan eindelijk zover, de eerste wedstrijd. De tegenstander was VV Eext, hier hadden we nog nooit eerder tegen gevoetbald en dus wisten we ook niet wat we konden verwachten. Op het voetbalveld aangekomen zagen we tot onze verbazing en enthousiasme dat we in een van de nieuwe kleedkamers mochten. Wat een verrassing! Dat het er nogal ingesleten zit dat we ‘normaal’ altijd in kleedkamer 4 zitten bleek wel toen Danielle daarheen liep en zonder nadenken naar binnen stapte en er net zo snel weer uit was, want ‘ ..daar zitten allemaal kerels!!!’ zoals ze zelf uitlegde.
Het omkleden gaat bij thuiswedstrijden nog altijd in etappes, aangezien de een er al een uur van te voren is en een ander pas een half uur voor het beginsignaal van de scheidsrechter. Zo kwam het dat de warming-up ouderwets vertrouwd was. De baantjes die gelopen worden, worden per baan korter en meer lopen dan nodig doen we al helemaal niet aan. Rondspelen met de bal en het balgevoel in de voeten krijgen, dat vinden we belangrijk. De tegenstander daarentegen deed een bijna professionele warming-up, waar we lichtelijk van schokken. Jemig, dat gaat nog wat worden in de wedstrijd en dat gevoel verdubbelde toen we ook nog een zagen dat ze met 17 ‘man’ waren. En wij hadden slechts 2 wissels en in de tweede helft nog maar 1. Maar ja, wat doe je daar aan. Gewoon gaan voetballen en je eigen spel blijven spelen.
Even voor het begin kwam leidster Jantine erbij, want zij moest eerst fluiten bij de D2. De wedstrijd begon goed, we zaten er direct boven op en duels werden gewonnen. Het overspelen ging zo goed dat we na slecht 3 minuten al tegen een 1-0 voorsprong aankeken. Na geweldig combineren kwam de bal bij Bianka, die linksvoor stond en zij hoefde de bal er alleen nog maar in te tikken. Wat een fantastische start van de wedstrijd! Het voetballen bleef ook de volgende minuten goed gaan. Maar ook Eext kwam in de aanval maar dan bleek er vandaag een stevige verdediging te staan bestaande uit Marion als laatste man, Kim als voorstopper en Elise en Carola B als backs. De tegenstander kwam er maar moeilijk door en als ze er wel doorkwamen dan hadden we altijd onze topkeeper Ellen nog. Na een half uur voetballen hebben we wederom een goed opgezette aanval die wordt afgerond door Miriam. Die knap aan het voetballen is, aangezien ze nog maar een training heeft kunnen bijwonen.
De rest van de eerste helft gebeurden er nog wat ongelukkige momenten, zo kreeg Miriam een elleboog tegen haar hoofd en zag even sterretjes, dus….wissel. Even later krijgt Nienke een duw in haar rug waardoor ze op de grond valt en een klap in haar nekt moet verwerken…wissel! Gelukkig kunnen beide dames later weer voetballen. Tijdens de rust worden er complimenten uitgedeeld voor het spel dat gespeeld wordt. We moeten echter wel letten op het middenveld, want die is soms compleet weg. Maar daar komt ook het stukje conditie en wedstrijdritme bij kijken.
De tweede helft begint Eext sterk. We zijn er even van in de war en dat is te zien. We geven ons mannetje te veel ruimte en door goed over te spelen komen ze vaker door onze verdediging heen. Dit leidt in de 53e minuut helaas voor ons tot een doelpunt. 2-1! Er moet wel gezegd worden dat het afstandsschot van Eext er goed inzat en Ellen geen schijn van kans had. We laten de kop echter niet hangen maar gaan door met ons spel. Natuurlijk zien we steeds meer de vermoeidheid toenemen en komen niet alle passjes goed aan, maar toch blijven we aanval na aanval creëren. Ook komt ons Rugbydoel weer om de hoek kijken. Soms denken we tijdens trainingen ook wel eens dat we een rugbydoel hebben, zo hoog vliegen de ballen over. Vandaag was het aan het einde van de wedstrijd niet anders, hetzelfde geldt voor Lieke die de bal geregeld naast schoot, waarop Rob (haar vader) haar zijn bril aanbood. Ondanks dit weet Lieke een aanval na een mooie voorzet van Nienke succesvol af te ronden. 3-1. Waar de voorzetten geweldig liepen bij Nienke konden we dat echter niet zeggen van de 1 op 1 doelkansen van onze jongste telg. Keer op keer recht op de keeper af, alsof er een magneet in zat. Wel weten we 4 minuten voor tijd nog 1 maal te scoren en daarmee de stond op 4-1 te zetten. Jessica weet na een loeizware week van haar nieuwe opleiding toch nog waar de bal heen moet. Al met al kunnen we dit een fantastische start van de competitie noemen, deze drie punten zijn in-the-pocket! Zeker is er overal verbetering mogelijk, maar gezien de omstandigheden, zoals Suzan die ongetraind toch maar even een hele wedstrijd volmaakt, hebben we het top gedaan, en dan nemen we alle rode hoofden van het harde werken en de te verwachten spierpijn voor lief.
